Konser ortamlarının doÄŸası geregidir ki, insanlar tanımadıgı hoÅŸ tiplere karşı garip bir ilgi duyarlar. Onların her hareketi sanki bir tanrı edasında takip edilir, “Ayy ne güzel bakıyoo” ÅŸeklinde iç geçirilir, fakat her iki birey de “Hadi canım o bana bakmaz” ya da “Hem onun kesin bi çıktıgı vardır, onu hiç kaçırırlar mı” mentalitesi ile yaklaşır olaya ilk anda.

Daha sonra olaylar gelişir. Aynı parçaya ritm tutma, zıplayıp çoşma aralarında hep bir kesişme trafigi yaşanır bu utangaç ikili arasında. Bu trafik sırasında çakışma noktaları da çok önemlidir. Ilk olarak gözlerin çakışması ile ortam Matrix efekti ile dolar. Zaman yavaşlar hatta durur. O arada dış etkenler iyice azalır, baterinin çıkardıgı gürültü duyulmaz olur, nerden çıktıgı belli olmayan romantik bir slow parça girer araya, bireylerin gördügü ise daha 10 dk önce farkettigi doğa üstü yaratıktır.

» Yazının Devamı

Yayınlanma Tarihi: 20 May 2002 | İlgili Olduğu Konular »