Sözlükle* ilk kez tanışan bitirici-aceleci bireylerin endişesini belirtir. Istedikleri; her şeyin kendi kontrollerinde olmasını sağlamaktır. Daldan dala atlamak istemezler. Başladıkları bir işi yarım bıraktıklarında sinir olur, geceleri uyuyamazlar.

Sözlük onlara göre bi yer değildir. Sözlüğü bi oturuşta bitiremezsin. Hadi haftalarca aç susuz uğraştın bitirdin, ruh hastasısın ya. Ertesi gün bi bakarsın yeni bişiler daha yazılmış. Sinir olursun.

Çok düzenli tertiplisin ya, alfabetik sırayla baÅŸlarsın. Bu kez bkz’lar iÅŸi bozar. Tüm bkz’ları bi kagıda yazarsın unutmamak için.

Sonra çok ilgilendiÄŸin bir baÅŸlık görürsün saatlerce okur okur okur, istemeden de olsa bkz’lara dalar geldiÄŸin yeri unutursun saatler sonra. Kendini labirentte kaybolmuÅŸ çaresiz bi fareye benzetirsin ki bu fıtratına uymaz. Öyle deÄŸil mi? Çünkü dünyanın orijin noktası sensindir. Tabi haklısın.

Yılmazsın “En baÅŸtan baÅŸlıyorum ulan” der, “Tamam lan simdi gercek kaleciligimi gostericem” tadında bi çıkış yapar, “Sil baÅŸtan”ı oynarsın.

Velhasıl eÄŸer sen yukarıda anlatılan ruh haline sahip isen noktayı da; “Sikt.r ulan ne biçim site bu, site dediÄŸin ÅŸeyi bi haritası olur, şöyle üç beÅŸ menüsü olur, bu ne böle” ÅŸeklinde koyarsın. Sonra dallamanın biri gelir sana sorar;

- abi ek$i sözlük diye bi site varmış biliyon mu?
- bilmiyom mına koyiim!

16 February 2004 | İlgili Olduğu Konular »