Bu oyun eskidi mi?
Dünya kupasında her zaman eski kahramanların anılarıyla yetinmek zorunda kalmanın ne kadar kötü olduÄŸundan bahsedilir. Pele, Maradona eksenli eski kahramanlar, o kahramanların sahabeliÄŸi(!) mertebesine sahip Halit Kıvanç‘ın aÄŸzından hadisleri toplanarak, futbol dininde asr-ı saadetin bitmekte olduÄŸu paniÄŸine vesile olarak kullanılırlar.
Zira futbol artık en üst değerlerini oluşturan, biçimini güzelleştiren peygamberlerini eskitmiştir. Yeni futbol cemaati günahkardır, ihtiyaç duyulan yeni peygamber de gelmemektedir. Futbol tanrısı futbolu çirkinleştiren biz çağ günahkarlarını yeni peygamber göndermeyerek cezalandırmaktadır.
Niçin bu tarz yorumcular günümüz futbolunu bu derece beğenmezler? Bence onlar futbol dininin yobazları(!) haline gelip, sıkça iddia ettiklerinin aksine futbolun bir oyun olduğunu unutmaktadırlar. Sanırım diğer dinlerde de zaman zaman olduğu gibi futbolda da yobazlara en iyi cevap peygamberlerinden gelir.
Maradona televizyonlardan gördüğümüz gibi günümüz futbolunu hala aynı coşku ve heyecanla seyrediyor. Çünkü o futbolun kendisinin çok iyi oynadığı bir oyun, sadece bir oyun olduğunu biliyor. Oyunu sahadaki haliyle kabul ediyor. Sahadakini alıp kafasında, zihninde oluşturduğu hayali bir üstün dünyadakiyle ya da geçmişle kıyaslamıyor. Çim sahayı ibadethane olarak algılamak yerine çim kaplı bir oyun alanı olarak görüyor. Futbolculardan yeni bir peygamber ya da tapılası bir kahraman çıkmasını beklemiyor. Onların yetenekli ve şanslı genç sporcular, oyuncular olduğunu ve öyle kalacaklarını kabul ediyor.
Zıplıyor, bayrak sallıyor, kendinden geçiyor. Büyük yorumcular maçları sevmeseler de o hala bu oyunu seyrediyor. Sadece seyrediyor. Sadece seyrediyor, hakkını veriyor ama asla tapmıyor. Tapanların, tarikatların fanatiklerinin daima gözlerine yerleşen o asık suratlı ifade yerine, aziz Maradona(!) hala oyunu seyreden çocukların coşkun davranışlarına ve gözlerine sahip.
Çoğu zaman en doğru olan en basit olan değil midir?
Yazan: Mehmet Fatih Andıç
03 July 2006 | İlgili Olduğu Konular »

İsmail Ötegen
Sn. Andıç, yorumunuza bakılırsa futbolu bir din gibi ima etmişiniz. Yanılıyor muyum?
03 July 2006
Burak
İzleyicinin futbol izlerken hissetmeyi umduğu duygularda tutucu bir tavır sergilediğini söylüyorsunuz. Hala sahada Pele gibi oyuncular uman bir kitlenin, şu an oynanan oyundan hiçbir zevk alamadığını söylüyorsunuz. Futbolun değiştiği gibi, izleyicinin beklentisinin de değişmesi gerektiğini savunuyorsunuz. Yanılıyorsam düzeltin lütfen.
Futbolu din olarak görmenin ötesinde, izleyiciler bu oyunu zevk almak için izliyorlar. Lakin, şu anda oynanmakta olan futbol, değişen futbol strateji ve taktiklerinde, izleyiciye pek hitap etmiyor.
Kanımca, hiçkimse bugün Pele’yi, ya da tüm yarısahayı çalımlarla geçecek bir oyuncuyu sahada aramıyor. Güzel bir pas, güzel bir şut da pekala zevk verebilir. Fakat bunları bile görmekte zorlanıyorsak, beş metrelik bir sınırın içinde hapsolmuş bir mücadelenin önünde seyircinin sıkıntısını ilan etmeye hakkı vardır diye düşünüyorum.
Burada şu soru ön plana çıkmalıdır:
Futbol, takım için mi yoksa izleyici için mi oynanıyor?
Eğer sadece takım içinse, bu tartışmanın hiçbir önemi yoktur. Ama izleyici için de oynanıyorsa, o zaman izleyicinin sıkıntısı yersiz değildir.
04 July 2006
Barış Atalay
Bence “yobaz” dediğiniz kesimin hakkı var. Onlar bu oyunun göze daha hoş gelen bir biçimde oynandığını görmüş ve bu mevcut halinden memnun olmayanlar.
Günümüz futbolunun ve futbolcularının oynanma ve oynama şekli değişti. Tamam, ben orta yaşlı bir insan değilim ama o “yobazların” özlemle aradığı dönemin sonuna yetiştim. MARADONA’yı ve o devrin yıldızlarını seyrettim. Ben o zamanki oyundan daha fazla zevk alıyordum.
Futbol oyununda öne çıkan fizik güç, öncellikli savunma anlayışı, yoğun press gibi kavramların oyunu daha kaliteli bir hale dönüştürdüğünü söyleyenlerden değilim. Zaten bu gerçek olsa FIFA bu oyuna gol sayısı artsın diye bu kadar müdahele etmezdi. Bu bile bence başlı başına, kötüye gidişi açıklayan, yeterli bir veridir.
05 July 2006
Sıdık Bakır
Yani, eskimek değil de, biraz farklı yaklaşılmış olaya.
06 October 2006
Halil
Günümüzde oynanan oyunda takımların teknik direktörleri savunmaya daha fazla önem veriyorlar. Bu da futbolun çirkinleşmesine yol açıyor ama başarıyı da getiriyor. Örneğin Yunanistan.
Burda önemli olan taraftarın ne istediği güzel oyun mu başarı mı? Tabi bunların her ikisi birden de olabiliyor Barcelona’da olduğu gibi. Ama üst düzey kapasitede oyuncuların olmadığı zaman da başarı için güzel futbola bakmıyorsun.
01 December 2006