Bryan Berg, 1992 yılında iskambil kartlarından yapılan en yüksek evi inÅŸa edip, Guinness Rekorlar Kitabı‘na girdiÄŸinde 17 yaşındaymış. 2004′te ise, kitaba “Ä°skambil kartlarından yapılan dünyanın en geniÅŸ yapısı” adlı bir kategori eklenmesine neden olmuÅŸ.

“E ne olmuÅŸ ki? Sıradan bir Show Tv haberi bu” dediÄŸinizi duyar gibiyim. Yok, aslında tam olarak deÄŸil. Ancak hobi olarak adlandırılabilecek bu iskambil kagıtlarını belli bir ÅŸekil oluÅŸturacak ÅŸekilde dizme aktivitesi artık bu Bryan denen arkadaÅŸ için meslek olmuÅŸ.

Iowa Ãœniversitesi‘nden mimarlık, Harvard‘dan ise dizayn üzerine diplomalar almış. Ne için? Hobisini daha profesyonel bir ÅŸekilde gerçekleÅŸtirebilmek, yani kısacası o kağıtlarla daha eÄŸlenceli, daha büyük, hiç yapılmamış ÅŸeyler yapabilmek için.

Dünyanın dört bir yanını gezmiş, büyük ihtimamla karşılanmış her gittiği yerde. Şimdi hemen aklınıza gelebilecek birçok global marka bu arkadaşın sponsoru olmuş. Bununla da bitmiyor, üzerine bir de iskambil kağıtlarından bina inşa etmenin gizli dünyasını kitaba dönüştürmüş; Stacking the Deck.

Åžimdi dönüp bir de ülkemize göz atmak isteÄŸi belirdi içimde. Acaba hangimiz bu kadar cesur olabiliriz? “Hobi” olarak adlandırılan “BoÅŸ zamanlarınızda neler yaparsınız?” baÅŸlıklı soruya cevap verebilmek için edinilen -çoÄŸu zaman kitap okurum, müzik dinlerim diyerek savuÅŸturulur ama- aktivitelerin üzerine gidip, meslek haline getirmek nasıl bir gözü karalıktır?

Ya da diÄŸer bir açıdan bakalım. Hangi anne baba, çocuÄŸunu, okula gitmenin dışında yaptığı bir aktiviteye yönlendirir, “Aferin oÄŸlum böyle devam et. Arkandayiz” der? Daha ziyade duyulan cümleler “Bak bizim Nermin’in kızına… Okul birincisi olmuÅŸ. Sen! Sen daha kağıtlarla oyna!” ÅŸeklindedir.

Meslek para kazanılan aktivite olarak görüldükçe böyle olmaya devam edecek sanırım. Oysa “Sevilerek yapılan profesyonel aktivite” olsa ya karşılığı.

- A aa Hülya seni liseden beri görmüyorum. Neler yapıyorsun bakalım?
- Ne yapayım, büyük bir şirketin dinlenme odasındaki çiçekleri yetiştiriyorum.
- Yaa?
- Bilirsin çocukluğumdan beri çiçeklerle uğraşırım.
- Hmm evet… (Ben de büyük bir ÅŸirkette dinlenme odasına hiç uÄŸrayamayan bir çalışan oldum ama söylemesem daha iyi sanırım)
- Bir de üzerine para veriyorlar düşünebiliyor musun?
- Yaa yaa…

Not: Moleschino.org‘da yayınlanmış bir yazıdır.

17 December 2005 | İlgili Olduğu Konular »