Küçükken ya da çocukken hissedilen bir duygu. Çevrenizdeki bütün herÅŸeyin kendiniz için yaratılmış oldugunu düşünürsünüz. Agaçlar, evler…

Sanki Age of Empires‘ta oyuncunuzu keÅŸife gönderirken yaÅŸanan durum gibi. Sadece oyuncunuzun yürüdügü ve gördügü alana hasipsinizdir. Diger alanları görmeniz ya da algılamanız mümkün degildir. Gerçek hayatta da öyle bir ışık hüzmesinin başınızın üzerinde oldugunu düşünmenize neden olur.

Yine bu düşünüş sisteminin sonucudur ki, televizyon size çok yabancı gelir. Birey Türkiye’de bulunmakta iken önünde duran aptal kutusu ise Tanzanya’dan bahsetmektedir. Önce bi afallanma geçirilir;

“Hadi canım sende…Neden böyle biÅŸi var ki orda ben göremiyorum ki onları, neden yaratılmış ki onlar” yorumundan hemen sonra savunma mekanizması çalışmaya baÅŸlar…

“Hmm…sanırım gerçekçi olsun diye böle biÅŸi yapmışlar…aferim, aferim…”

(bkz: matrix filminin gercek olduguna inanmak)

01 June 2002 | İlgili Olduğu Konular »