Çekirdek yemek insanı her iÅŸten alıkoyar ya. Misal derse 10dk kalmıştır. Daha giyinip koÅŸa koÅŸa dersliÄŸe gidilecektir. Yok! illa bırakılmaz. Eldeki biter. Sonra reflesk olarak hemen tekrar bi avuç daha alınır. “Bunu da bitiriyim son”ların sonu gelmez. Bir de tam bu sırada kabuksuz, tuzlu mu tuzlu, ağızlara layık, cillop gibi tertemiz…

Bir an duraklar hayretle ve yüzde bir tebessümle bu sahaser uzun uzun izlenir. Sanki altılı tutturulmuÅŸtur. ArkadaÅŸa gösterilmek istenir hatta. Sonra vazgeçilir. Bu arada ders de çoktan baÅŸlamıştır. “Ehh siterim gitmeyivereyim nolucak amuga godumun… En nihayetinde bi ders yahu…” ile çıt çıtlamaya devam edilir son hız. Sanki arkamızdan atlı kosturuyor ya

29 May 2005 | İlgili Olduğu Konular »