Bu çocuğun yanında bi arkadaşı daha olur. Annesinin özenle giydirdiği bi çocuk. Almak istedigi abur cubura hiçbir zaman parasi yetmeyen cocuğun sözde arkadaşı.
Diğerinin sümüğü akarken, zengin olanın saçları yandan jilet gibi ayrılmıştır. Parlar. Beraber bakkala giderler. Sümüğü akan çocuk, zengin çocuğun yanında fiziken olmasa da ruhen küçücük kalır. Onla beraber gider ki zengin aile çocuğu, belki aldığı abur cuburdan ona da ısırtır (verir demiyorum bak).
O zengin çocuk bakkalda alacağı abur cubura karar verirken, sümüklü olan zengin çocuÄŸa hararetli hararetli biÅŸiler anlatır. Güler arada, komik olmaya çalışır. Gülüyor mu diye zengin çocuÄŸunun suratında mimik arar. Arar ki “iyi arkadaÅŸ kontenjanı”ndan nasiplenebilsin.
Ama her zaman sümüklü olanı daha bi okşanası, daha bi sevilesidir.
28 May 2005 | İlgili Olduğu Konular »
Pek samimi olmadigimiz bir ortamda, tek elimizle dolu poseti, diger elimizle bos poseti tutup birbiri içine sokmaya çalisirken “hay allah”, “nick!”, “alla hallaaa” deriz ki bi yüregi yufka insan evladi gelsin de yardim etsin.
Ama genelde yardim etmeye gelen o insanlar bile “hey salak, iki elinle bi ski dogrultamadin” bakisi attiktan, “dur bilader dur” dedikten sonra yardim ederler ki kizarir, momaririz haybeye…
Bu prosedürün hemen öncesinde, müsterinin ikinci posete ihtiyaci oldugunu belirtme efektleri vardir. Saticinin bakislarinin üzerinde oldugunu farkettigi bir ani yakaladiginda, poseti eline alir, altindan tutar, söyle bi hoplatir. Iki sapindan tutup, basini öne egerek içine bakar. Elini içine atar, malzemeleri posetin bi o yanina bi bu yayina ittirir. Son olarak da yagmurda islanmis kedi yavrusu bakisi ve küçük emrah kaslari ile saticiya bakar. Islem tamamdir. Satici “o öyle olmicak… Ben size bi poset daha vereyim” der. Müsteri “hay allah razi olsun… ben de…” ile baslayan ve taaa ailesel sorunlarina kadar varan bir muhabbete girer…
(bkz: Esnaf)
19 April 2005 | İlgili Olduğu Konular »
