Az önce bıraktım. Uzanarak okuyordum. Bir süre göğsümde tutuverdim bu kitabı; Masumiyet Müzesi.

İçime iÅŸlemiÅŸliÄŸi hissettim. Orhan Pamuk yine harikaydı. Sıkmadı, bozmadı, yormadı da. “AÅŸk“ı yeniden yazdı. Yeniden okudum aÅŸkı.

Benim gibi seviyor Orhan Bey. Benim hissettiklerimi hissediyor. Onda kendimden bir ÅŸeyler deÄŸil adeta kendimi buluyorum.

Bazen ”Evet, aynen ben de hissettim bunu” diyorum. Bazen “Bir sen, bir ben kaldık dünyada böyle hisseden” diyorum Orhan Bey’e.

Kemal Bey ben oluyorum, Füsun o. Ben de diyorum; “8-9 sene gider gider gelirdim o eve“. O sofrada ben de akÅŸamları televizyon izlerken yemek yiyebilirdim. Ben de aşırırdım bazen bir toka, bazen çorap, bazen tuzluk, çatal, gazoz ÅŸiÅŸesi, onun kapağı…

» Yazının Devamı

25 Temmuz 2010 | İlgili Olduğu Konular »

Savaşmak hayatın doğası hatta ta kendisi bence. Peki bu barış dedikleri şey nedir yahu? Bunu gerçekten anlayamıyorum. Herkesin dilindeki bu barış kelimesi neyi simgeliyor?

Bana kalırsa herkes için farklı anlamlara sahip bu kelime. Kimileri için barış, kendisinin kaybettiği anlarda aldığı mola. Mola süresi bitince yani tekrar güç ve zeka kapasitesi arttığında savaşmaya devam ediyor.

Bir başkası içinse hayat savaşı verirken yanındaki arkadaşı, yoldaşı düşerse yerden kaldırmasıdır barış.

Bir grup insansa barışı rahat yaşamını devam ettirirken ona rahatsızlık verenleri engellemek için yapılan uğraşılar olarak tanımlıyor. Bir başka grupsa, ezildiği fikri ile ezmek için organize olma haline yani savaşmaya barış diyor ki bu çok enteresan gelir bana.

» Yazının Devamı

05 Kasım 2007 | İlgili Olduğu Konular »

* * *

İstanbul günden güne yaşanmaz bir şehir haline geliyor. Çok fazla giderilmesi gereken konular var ama bunlar arasında en önemlileri sokak çocukları ve bu çocukların birer suç makinelerine dönüşmesi.

Tabii yalnız bu İstanbul’un sorunu değil, tüm Türkiye’nin de sorunu. Fakat İstanbul’da, süratle artan bir suç grafiği var. Bu grafiğin artmasına sebep olanlar arasında sokak çocuklarının katılmış olduğu yaralama, hırsızlık, tecavüz ve öldürme gibi olaylar bulunmaktadır.

Bu durum yıllardır dermanı bulunamamış bir hastalıktır gibidir. Hiçbir şekilde devletin özenle üzerinde durmadığı bir konudur. Tabii ki çok basit bir olay değil ama somut adımları atmadığımız takdirde gazetelerden, televizyonlardan bu tür haberleri çok göreceğiz.

» Yazının Devamı

21 Åžubat 2007 | İlgili Olduğu Konular »

* * *

Bu sabah televizyonu açtığımda bir son dakika haberi geçiyordu. Cnn Türk‘ün ekranında BaÄŸdat’ta yaÅŸanan yeni bir intihar saldırısını özetliyordu. Ä°ki gündür Anafikir.com’a, Irak’la ilgili bir ÅŸeyler karalamak isterken sanırım bu haber beni tetikleyen bir uyarı olmuÅŸtu.

Hava gri bugün Ä°stanbul’da. Birkaç gündür deÄŸiÅŸmiyor havanın rengi. Kimilerinin içi, kimilerinin ruhu daralıyor. Açık, güneÅŸli günleri özlüyoruz. GüneÅŸi görebilip, hayal etmeyi umut ediyoruz.

Kendimizi onların yerine mi koymalıyız yoksa koyduğumuz yerde bulamadığımız insanlığımıza dayanamayıp, geri dönüşlerimizi mi anlamalıyız?

» Yazının Devamı

25 Eylül 2006 | İlgili Olduğu Konular »

* * *

Ä°stanbul’un yüreÄŸinde, Süleymaniye’de açtım gözlerimi güne. Gökyüzünü hançerlercesine minarelerini uzatmış, dimdik duruyordu tam karşıda. Asırlardır kimseye baÅŸ eÄŸmeyen Süleymaniye, kimseye baÅŸ eÄŸmiyor, yüce ve ölümsüz bir çınar gibi duruyordu tam karşımda. Asırlardır sönmeyen gülümsemesi, göğsünde titreyen ezan sesiyle daha da güçleniyor ve serinletiyordu yüreÄŸimi. Büyüsüne kapılmamak, azametine koÅŸmamak mümkün olmuyordu. Ä°ÅŸte dimdik duruyordu Ä°stanbul; tam karşımda, Süleymaniye’de…

Ayasofya, Süleymaniye’nin bu ölümsüzlüğünü, coÅŸkusunu ve asırlık yalnızlığını paylaşıyordu ve kucağını açmış, dünyanın dört bir yanından gelip, büyüsüne kapılan insanlara kanat geriyordu. Yediyüz yıllık bir milletin tüm ruhunun, varlığının ve nakış nakış ilmek ilmek sanatının büyüsünü taşıyordu. Ä°stanbul, Ayasofya’nın kanatlarına sığınmış, yediyüz yıllık bir efsaneyi yaşıyordu.

» Yazının Devamı

04 Eylül 2006 | İlgili Olduğu Konular »

* * *