Orhan Pamuk‘un yeni kitabının adı; Masumiyet Müzesi. Duymayan kalmış mıdır acaba : ) Åžu, pazarlama müdavimlerinin bile aÄŸzında dolaÅŸan aÅŸk romanı. Ne garip deÄŸil mi, pazarlamcıların diline düşen bir aÅŸk romanı…

Genelde kitaplar üzerine konuşmayı ya da yazmayı pek sevmem. Kitapların okunduğundan çok görüldüğüne inanıyorum. Yani zihni açık her insan, herhangi bir kitabı, yazılma amacı ne olursa olsun, kendi hayatıyla kesiştiği noktalarda gördüğünü düşünüyorum.

Bir cümle, bir kelime, anlatılanın dışında kalmış küçük mekan tasvirleri ve anılarımızla örtüştüğü yerler… Ve hatta o örtüşmeler öyle garip çaÄŸrışımlarla oluÅŸur ki, çoÄŸu kimse “Ne ilgisi var, ne garip çalışıyor senin beynin” tepkisi verir bize.

Önemli deÄŸil ki ne anlatılmak istendiÄŸi ya da kitabın ana fikri. Bizim için alınan, örtüşen, görülen noktalar “biz” olduÄŸumuz için önemli. Kısacası kitaplar onları görenlere göre binbir ruha bürünürler.

» Yazının Devamı

Yayınlanma Tarihi: 14 Eylül 2008 | İlgili Olduğu Konular »

Birkaç kanalın olduğu televizyonla büyüyen bir çocuk olarak, çocukluğumun oyunlarından sonra ruhuma işleyen en önemli insanlardan biriydi Bob Ross.

TRT-2′de yaÅŸayadığını zannederdim onun. Çizgi filmler yokken izlemekten keyif aldığım tek kiÅŸiydi o. Neden izlediÄŸimi bile bilmezdim o zamanlar. Resim yapabilen ya da yapmaya hesesli bir çocuk da deÄŸildim ama yine de izlerdim.

Şimdilerde onu neden izlediğimi anlayabiliyorum. Ruhumu okşayan, umut salgılayam cümleleri içimi ısıtır, basit ve beyaz bir mutlulukla doldururdu karnımı.

Babaannemi hatırlıyorum; “Yavrucum, neden izliyorsunuz bu kıvırcığı. BoÅŸuna ceyeran yakıyorsun, çizgi film izlesene” derdi. Televizyonun üzerindeki dantelli örtüye elini koyar “Kapatalım, zaten ısınmış“…

Babaannemi duymazdım hatta görmezdim bile. Sanki hipnotize olmuÅŸum…

» Yazının Devamı

Yayınlanma Tarihi: 18 Haziran 2008 | İlgili Olduğu Konular »

Türkiye’de tınılarına takıntılı bir ÅŸekilde esir olduÄŸum iki grup var biri Nem diÄŸeri de Sakin. Nem’in “GüneÅŸte Yalnız” albümünün her saniyesindeki iniÅŸ çıkışları, vurucu noktalarını, ölümcül tınılarının baÅŸladığı milimetrik saniyeleri, notaları ile bilirkte size sayabilirim!

Evet, abarttım ama öyle, hakediyorlar. DiÄŸer bir deliliÄŸim de Sakin iÅŸte. Sakin bizim üniversitenin TaÅŸ Oda’sından çıkma. O yüzden ilk konserlerine gidenlerden olduÄŸumu rahatça söyleyebilirim. Birçok ufak tefek konser de verdiler onlara da koÅŸtum gittim hep.

TaÅŸ Oda konserleri her dönem sonunda olur, kaçırılmaması gerekir. “Yeni müzik, yeni tınılar…” diye ölüp biten benim gibi arkadaÅŸlar için tam bir keÅŸif ortamı. Badem de TaÅŸ Oda‘dan geçmiÅŸ yine pek saygı duyduÄŸum gruplardandır, onu da eklemeden geçemedim.

» Yazının Devamı

Yayınlanma Tarihi: 13 Mart 2008 | İlgili Olduğu Konular »

Münazara, karşılıklı iki grubun bir fikri zıt taraflardan tartışması şeklinde gerçekleşen yarışmadır. Bu tanımda münazaranın genel kuralları, turnuva formatı ve başarılı bir münazara konuşmasının nasıl olması gerektiği anlatılacaktır.

Ä°lk olarak; münazarada genelde 4 kiÅŸiden, finallerde ise 8′er kiÅŸiden oluÅŸan bir jüri ekibi vardır. Jüri, konuÅŸmacıları dinler ve puanlama yapar. KonuÅŸmacıların açık taraflarını, havada kalmış yanlarını not ederek puanlamayı ona göre yapar.

Münazarada konuşma süresi 7 dakikadır. En ideal olanları 6.45 ve 7.30 arası olan konuşmalardır. 7.30 dan sonra söyledikleriniz jüri tarafından kayıt altına alınmaz ve bir değeri yoktur. Bu nedenle konuşmanızı 7-7.15 arasında bitirmiş olmanız sizin için en faydalı olanıdır.

Münazara sırasında 1. ve 6. dakikanın dolmuÅŸ olduÄŸu zil sesiyle ya da el çırpma ile belirtilir. 1. ve 6. dakikada iÅŸaret verilmesinin nedeni ”itiraz hakkı”nın bu süre içinde istenebilir olmasındandır.

» Yazının Devamı

Yayınlanma Tarihi: 20 Eylül 2007 | İlgili Olduğu Konular »

“Ãœstad” kelimesi çoÄŸu zaman yaşını başını almış, belli bir deneyim, birikim ve saç aÄŸarması yaÅŸamış insanlara yakıştırılır. Fakat bazı olaÄŸandışı insanlar vardır ki, bu ön eki genç yaşında haketme baÅŸarısını gösterebilir. Bana kalırsa, Gürgen Öz bu baÅŸarılı ÅŸahsiyetlerden biri.

Doğaçlama çok kolay kazanılabilecek bir yetenek değildir. Yılların eskitemediği, büyük tiyatro sanatçıları dahi, önlerinde yazılmış bir metin olmaksızın sahnede olmayı tehlikeli bulurlar.

Bugün Cem Yılmaz, Yılmaz ErdoÄŸan, Ata Demirer ve daha birçok -“Stand-upçı” olarak adlandırılan- tek kiÅŸilik gösteri erbabları bile, gösterinin büyük bir çoÄŸunluÄŸunu daha önceden kurgulanmış bir yapıya ve metine sadık kalarak sergilerler.

Velhasıl doÄŸaçlama öyle her benim diyen oyuncunun altından kalkabileceÄŸi bir ÅŸey deÄŸildir. Hatta kötü sergilenirse “rezil etme” gücü bile bulunan bir tehlikeli yöntemdir.

Gürgen Öz‘ün performansını ilk gördüğüm andan itibaren içimde bir kıpırtı hissettim. Hani tam gol olmadan önce içinize doÄŸar da, heyecanlanırsınız ya, o tür bir ÅŸey.

» Yazının Devamı

Yayınlanma Tarihi: 20 AÄŸustos 2007 | İlgili Olduğu Konular »