Mikrofonu uzatan basın elemanını “çuk” gibi bırakan bir durumdur. Zaten arada sırada kendini gösterebilme ÅŸansı olan bu insanlar -aynen dakika ve skor alinan spikerler* gibi- karşı tarafın “Çekil… Anlatıyorum elleÅŸme” anlamına gelen bu hareketinin ardından, boynunu büker, tüm hayalleri, yarım saattir “Canlı yayına geçicez” diye ezberlediÄŸi, ÅŸiirsel cümleleri boÄŸazında düğümlenir.

Mikrofonu kapan taraf, kendini tüm kanalı hatta tüm medyayı zapdetmiÅŸ gibi hissederek, kameranın göz bebeÄŸine bakaraktan sosyal mesajlar, “Bunu yap, ÅŸunu yapma”lar, “Nerde bu devlet”, “Çorabım koyboldu… Devlet bize yardım etsin” nidalarıyla ile sarsılarak boÅŸalır. Arkasında da illa, sanki kameradan televizyonun karşısında oturan kız arkadaşını görüyormuÅŸ gibi sırıtarak el sallayan, zıplayan, aklı başından uçmuÅŸ bünyeler mevcuttur. (bkz: Kameraya el sallamak)

Bütün bunların dışında eski baÅŸbakanımız*ın, Macar kralı ve eÅŸini konuk ettiÄŸi bir kokteylde, Macar kralının eÅŸinin “Åžerefe” niyeti ile uzattığı kadehi elinden alıp kendi önüne koyması ve hiç bi ÅŸey olmamış gibi davranması bu tür, elden kapma, aşırma, ele geçirme olaylarının atasıdır. Ki ötesi de yoktur.

(bkz: Bülent Ecevit)

06 December 2004 | İlgili Olduğu Konular »