Belki bu konuda biraz cahilim, belki de postmodernizm kavramına olan karşı konulmaz rahatsızlık hissim yüzünden…

Ama diyorum ki, sanat modernleÅŸtikçe soyut olana, kavranılamayana doÄŸru mu yönelmeli? Tuval üzerine rastgele boya döküp “Bakalım ne çıkacak”, “Karmaşık oldu, esrarengiz oldu, gizemli oldu”, “Baksana ÅŸu aÄŸlayan bi çocuk deÄŸil mi”… yorumlarına mı maÄŸruz kalınmalı.

Da Vinci‘ye bakıyorum,
yeteğinin limitlerde olduğunu bildiğimiz bu insan bile, hayatının son zamanlarına kadar ışık, gölge, ve gerçeklik çerçevesi içerisinde eserlerini bir adım ileri götürmeye çalışmış. Anlaşılmayacak şeyler yapayım, gizemli olayım diye düşünmemiş hiç. Ve sonuç olarak da ürettiği eserlerin etkileyiciliği bugüne kadar hiç azalmadan gelmiş.

Åžimdi ben aÄŸlayan bir çocuk mu resmetmek istiyorum? Evet. Peki bunu neden açıkça göstermiyorum. Flu resme, eksiltili sanata lafım yok ama ben inanıyorum ki “Modern sanat ile uÄŸraşıyorum, postmodern eserlerim var, postmodernizme gönül verdim” diyen bir çok bireyin bu iÅŸi sanat için deÄŸil, akÅŸama vereceÄŸi partide sushi yerken önünde dikilip “Bunu ben yaptım” diyerek hava atmak adına ürettiklerini düşünüyorum.

“Görülecek hiç bir ÅŸeyin olmadıgı bir görüntü bollugu”
– Baudrillard

“ÇagdaÅŸ görüntülerin büyük çogunlugu -video, resim, plastik sanatlar, görsel/iÅŸitsel sentez görüntüler- görecek hiç bir ÅŸeyin olmadıgı düz anlamda görüntüler, izsiz, gölgesiz, sonuçsuz görüntülerdir. Tek hissedilen her birinin ardında bir ÅŸeyin yok olmuÅŸ oldugudur. Bunlar sadece birer olumsuz yogunluktan ibarettir.”
– Baudrillard

Göze hoÅŸ gözüküyor olabilir bazen bu kategori içindeki sanat ürünleri. Güzel olmasına bir lafım yok ama “Öyle eçiÅŸ bücüş ÅŸeyler deÄŸil onlar, zeki olanlar onun altındaki gizemi anlarlar” tadındaki ukalalığı sevmiyorum. Ha hakkaten bir gizli noktası vardır, biz göremiyoruzdur o vakit geri zekalılığı kabul ederim…

Bu yediğim damgaya ragmen, bildiğimiz sanat ürünlerini tercih ederim.

DeÄŸeri, sanatının gerektirdiÄŸi olgularla deÄŸil, “A aaa bak ne güzelmiÅŸ” diyen alelade kiÅŸi sayısıyla ölçülür oldu.

- geçen gün bi tahta parçası gördüm yolda
- a aa aynısını ben de gördüm…
- ben de
- ben de
- ben de
…

- sculpturemış…hoÅŸ bi çalışma olmuÅŸ
- evet çok hoş olmuş
- hoÅŸ olmuÅŸ
- hoÅŸ olmuÅŸ
- hoÅŸ olmuÅŸ
…

- hakkaten çok güzeldi…
- a aa evet evet…çok güzeldi
- güzeldi
- güzeldi
- güzeldi
…

Aslında “Popüler olan bizden deÄŸildir” anlayışı ile yaklaÅŸmak da çözüm sayılmaz. Belki de ilgili sanatın uzmanları tarafından deÄŸerlendirilmelidir sanat.

07 October 2002 | İlgili Olduğu Konular »