MutluluÄŸu ya da huzuru ne kadar hak ediyoruz?
Bazı şeylere baştan başlayalım. Toplumda işsiz insan varsa iki ihtimal vardır. Ya işe ihtiyaç yoktur ya da işsiz insan iş için yetersizdir.
Benim yaşadığım toplumda her şeyden -haklı olarak- şikayet eden bir sürü insan var. Sadece şikayet ettikleri konuları iş olarak değerlendirseler, ortamda işsiz kalmaz.
Herkes sadece kendi işini yapsa ve iyi yapsa, herkes önünden yese güzel olur. Bir toplumda şarkıcıya ne kadar ihtiyaç vardır? Cevap: fazla değil, en azından olmaması insanı öldürmez. Görüyoruz ki, şarkıcıların geliri çok fazla.
İş ihtiyaçla orantılı olmalıdır. Gereksiz şeyleri gerekli gösterip, insanlara zorla satmak büyük suç kanunlarımca. Gömlek düğmesi ne kadar gerekli?
Mutluluk, huzur, haz vesaire diye kasmadan önce bunları ne kadar hakettiğin önemlidir. Eğer kendine saygı duymuyorsan ya da kendini yeterince sevmiyorsan, hayat standardın sana haz, mutluluk, vesaire getirmez. Bunu bekleyen hödüktür.
Pişman olmak kötü bir şey değil. Unutmaya çalışmak en büyük gerzeklik. Eğer pişman olursan, pişmanlık gölgen olur, tekrar aynı hatayı yapmazsın.
Dikkatimi çekti, insanların başından geçen olayları anlattıkları eAnlat.com‘da son haftalarda, alkol ile ilgili bir sürü yazı var. Kendine alkolle iÅŸkence yaptığını söyleyerek bir nevi günah çıkartmaya çabalama görüyorum. Fiziksel acını veya ezikliÄŸini teÅŸhir etmenin vicdan rahatlattığı olgusu, tuz yalayarak açlığını kandırmaya benzer. Yaptığın hatayı mızmızlanarak telafi edemezsin.
Bir konuda agresifsem, durumdan rahatsız olduğum içindir. Agresiflikle dikkat çekmeye çalışmıyorum ya da herhangi bir kazanç beklemiyorum.
Şu konuda öfkeliyim: Halk, akıl işiyle, duygusal işleri karıştırıyor. Gerekliyle gereksizi karıştırıyor.
“Neye göre, kime göre gerekli?” deÄŸil, bir iÅŸin gerekliliÄŸi barizdir. Yapılacak olan yapılacaktır. Ä°htiyaç varsa gereklidir. Ben her gün bir yerde trafiÄŸe takılıyorsam, buraya alternatif yol gereklidir. Tartışmaya açık deÄŸil bu! Burada felsefe yapılmaz, metro yapılır.
BoÅŸ boÅŸ evde durarak bütün gününü Ä°nternet’te geyikte harcamak ne kadar akıl iÅŸidir?
04 September 2007 | İlgili Olduğu Konular »
Neverwhere
“Bazı ÅŸeylere baÅŸtan baÅŸlayalım. Toplumda iÅŸsiz insan varsa iki ihtimal vardır. Ya iÅŸe ihtiyaç yoktur ya da iÅŸsiz insan iÅŸ için yetersizdir.”
Yanlış !
Bir çok arkadaşım var uzay mühendisi, mikrobiyolog vs. vs. 1. işe ihtiyaçları var. 2. iş için gayet yeterliler. 3. Yurtdışında çalışıyorlar.
Okudukça da saçmalamalar artmış kanaatindeyim. Bir toplumda ÅŸarkıcılara fırınlar kadar ihtiyaç vardır. Belki size göre deÄŸil… Düğme, gömlek ihracatı- satışı yapan bir kiÅŸi için hayati önem taşımaktadır. Düğmesiz gömlek olmaz. Olmassa önümüz açık dolaşırız. Kışın iyi olmaz.
Mutluluğu herkes hak eder. Hak etmiştir. Bunun için insan olması yeterlidir. Hayvanlar da mutluluğu hakeder.
Mutlu olmak için insanlar bi takım ÅŸeyler yaparlar. Şükrederler, çalışırlar, evlenip çocuk yaparlar, paranın peÅŸine düşerek mutluluÄŸun orada olduÄŸu gibi bir inanışa sahiptirler genelde…
Eğer insan yokluk ve yalnızlık içindeyse ya da mutluluk için yapılacak işlere yeteneği yoksa -ki bazı durumlarda olmak zorunda değildir.
Extra ya da tek seçenek olarak giderler 5 yılda bir oy verirler. Oy vererek demek istedikleri de aynen ÅŸudur. “Ben seni seçiyoum. Sen benim ve bu ülkedeki diÄŸer insanlar için en iyi olanı düşünürsün ve yapabilirsin. Benden daha fazla olanaklara ve yapılanmaya sahipsin. Sana tam yetki veriyorum. Sen iktidar ol ki ben mutlu olabileyim. Benim çocuklarım iÅŸ bulabilsin evlenebilsin. Ben istediÄŸim yerde ve istediÄŸim müziÄŸi dinleyebileyim ve istediÄŸim yerden düğmeli gömlek alıp giyebileyim.”
Okudukça gariplikler daha da artıyo :) Siz herkesin akıllı olması gerektiği gibi bi inancı nerden edindiniz sorması ayıp ? Ya da Dünyadaki herkes Einstein olsaydı çok mutlu felan olurduk o zaman mutluluğu hakederdik gibi bir doğruya nasıl eriştiniz ben de bunu merak etmekteyim. :)
Saygılar.
25 September 2007
Ozgur
Yazar alintilari nerden aldi bilmiyorum fakat , yorumu tam turk usulu malesef . Dogru olan ihtiyaclar orantilidir . Buna eklemel istedigim insani ne kadar fiziksel beslemeye o kadar da ( belki daha fazla ) ruhunu beslemeye ihtiyaci vardir . Nasil dogru beslemezseniz vucudu ve ya dogru kossullarda bulunmuyorsaniz hastalanirsiniz , ruhunuz da gerekli destekleri almazsa dengeniz bozulabilir . Eger diyorsaniz ruhumun beslenmeye ihtiyaci yok , o zaman mutluluk kavramini iyi bir sekilde dusunmelisiniz . Aslinda konu acildikca aciliyor . . . . . .
Anlamak isteyene bu kadari bile yeter ve kendini neler mutlu ettigi seyler hakkinda dusundurur . unutmayin hayatta en onemli sey mutluluktur , tek kileme bir cok seyi kapsiyor , tabi unutmayalim herkes farkli sekilde mutlu olabiliyor .
Mutluluklar herkese !!
08 October 2007
Fatma Canlı
Bence her insan en azından “insan” olması hasebiyle mutlu olmayı hek eder.Ayrıca mutlu olmayı haketmediÄŸini düşünen bir insanın yaÅŸama sevinci kalır mı ki??O zaman intiharların gırla olması gerekir.Merak ettim ben de bir ÅŸeyi, acab hiç ölmek isteyen veya çok çok üzgün bir insanı teselli ettiniz mi?Ettiyseniz nasıl teselli ettiniz?Çünkü, en azından kendim için konuÅŸabilirim, bir insanı teselli etmek, ona yaÅŸama sevinci vermektir.Siz birine çıkıp da derseniz ’sen mutluluÄŸu ne kadar hakettiÄŸini sorgula bakayım’ diye lazım hepimiz delirelim.Ä°nsanı o kadar çok ÅŸey üzer ki hayatta, ama umut fakirin ekmeÄŸidir bakış açısıyla umudu yitirmemek lazım.Ä°nsanı daima aykata tutan umududur.
Ä°htiyaçlar mevzusunda ÅŸarkıcılara ihtiyaç duyulmaması hususnda sizinle hemfikirim, lakin gömlek düğmesine benim ihtiyacım var.Olmasa bir anormallik var demektir.Bazı ihtiyaçlar sizin de dediÄŸiniz gibi barizdir ve nesneldir.Bazı ihtyiaçlar da kimi zümrelere aittir ve de özneldir.Åžarkıcılık, yani müzik,, ihtiyacı gibi…
vesselam
13 November 2007