Bazılarına göre hayatın amacı olarak gösterilen, bazılarına göre ise anlık olarak doyuma ulaşmanın en güzel yolu.

ÇeÅŸitli ÅŸekillerde oluÅŸabilecek bu eylem, bireyden bireye farklılık gösterir. Fakat ÅŸu bir gerçektir ki, bu dönemin koÅŸullarına göre insanların %90′nının mutlulugu para ile eÅŸdeger tutması, yüzlerce sene önce söylenmiÅŸ, bir söze hak veriyor; “para para para”.

Bir çok bireyin para kazanma ve kariyer sahibi olma amaçlarının sonunda mutlu olamadıklarını görmeleri ile sonuçlanan bu çaba içerisinde, daha çok kariyer sahibi olamamış, ya da zengin olarak tabir edemeyecegimiz insanların doyuma ulaştıgı ve mutlu oldugu gözlerden kaçmamaktadır.

Önemli olanın insanın kendini tanıması ve mutlu oldugu ortamlarda bulunması ve kendini bazı hedeflere yonlendirmek suretiyle mutlu olamayacagı anlaması gerekir.

Mutluluk yakalanmaya çalışılırken hissedilen, yakalandıkdan sonra kaybolan bir hisdir. Aslında mutluluk diye sınırları çizilebilecek bir olgu yoktur. Mutluluk kaçma-kovalama gel-gitleri arasında bi yerdedir. Ona doğru yürürken, amaca ulaşmak üzere iken ortaya çıkan anlık bir duygudur. Hiçbir zaman sürekli olamaz.

Mutlulugu compton saçılması ve quant denen enerji paketlerine benzetebiliriz; mutluluk, bir enerji seviyesinden -amaç- diger enerji seviyesine geçerken ortaya çıkan bir enerji paketidir. Ve her kişi için farklı değerler alabilir. Her ust düzey enerji seviyesi için enerji gereksinimi giderek artar. Bu da daha fazla kasmak demek oluyor. Ne kadar yüksek enerji düzeyinde iseniz, o kadar zor mutlu olursunuz.

16 March 2004 | İlgili Olduğu Konular »