Dönem; 2000 öss
Yer; Nazilli lisesi/ Yeni bina dersliklerinden biri

Sınavın baÅŸlamasına 5-10 dk var. tuvalete gidip gelenler, heyecandan kalemi elinde tutamayanlar…

Sınav baÅŸlıyor. gözler efsanenin kahramanı elemana çevriliyor. eleman sayısal öğrencisi. parlak da bi öğrenci. iyi sonuçlar almış dersane denemelerinde. 40-45 dakikada matematik sorularını deliler gibi çözüyor. hepsini yapıyor. “dur bi soluklanayım” diyor. annesinin marka bandajını çıkardığı sudan bir yudum alıyor. sıranın üzerine koyuyor. elini ÅŸiÅŸeden ayırmak istiyor falan, marka bandajını ÅŸiÅŸeye yapıştırmak için kullanılan yapışkan ÅŸey yüzünden su birden soru kitapçıgının ve sıranın üzerine dökülüyor. çocuk “hassstttrrr” ile birlikte ayaÄŸa fırlıyor. hemen kitapçıgı kapıyor fakat iÅŸ iÅŸte geçmiÅŸ kitapçık yapış yapış olmuÅŸ. sayfaları açılmıyor.

Bu telaÅŸe, derslikteki diÄŸer öğrencilere de sıçrıyor. dönüp dönüp efsane kahramanımıza bakıyorlar, “nıck nıck nıck…”lar eÅŸliÄŸinde. elemanımız kara kara düşünmeye baÅŸlıyor. “sıçtık lan” diyor içinden. annesine çıkışıyor biraz; “anne sanki tvye çıkıcaz ya, iyiki sökmüşsün marka ÅŸeyini…”

o sırada görevli geliyor. “nedir, noluyor” diyor. eleman soru kitapçıgının ıslandığını bu ÅŸekilde sınava devam edemeyeceÄŸini belirtiyor. görevli “skimden aÅŸaaa kasımpaÅŸa” tadında bi cevap veriyor ve gidiyor. elemanımız bu telaÅŸe ile yaklaşık bi 10-15 dk kaybediyor. sonra aynı görevliye; “gelmeyenlerin soru kitapçıklarından birini alsam” diyor. görevli “ıh, mıh, olmaz” diyor önce daha sonra “peki ama üzerine iÅŸaretleme yapmıcan” ÅŸartı ile veriyor yeni bi soru kitapçıgı. elaman sayısal öğrencisi nasıl iÅŸaretleme yapmasın üzerine…ama naapsın baÅŸka seçeneÄŸi yok.

film kopuyor ve kameralar. sınavın bitiş düdüğünü çaldığı ana dönüyor. elemanımızın morali sıfır. bildiği bütün küfürleri saydırıyor etrafa.

çıkışta abisi karşılıyor. “geçmiÅŸ olsun nasıl geçti sınav” diyor. eleman “120′yi anca geçerim valla berbat” diyor. sınava hazırlanma süresi boyunca denemelerden 170′in altında almayan kardeÅŸinin bu ÅŸekilde konuÅŸtugunu duyunca ÅŸoka giriyor.

o sırada elemanın anne ve banası da baÅŸarılı evlatlarının sınavının süper geçtiÄŸinden emin bi ÅŸekilde sırıtarak geliyorlar. hayatı kararmış elemanın aÄŸzından çıkanı kulagı duymadığı için “annemle babamın gelmelerine gerek yoktu, ne zahmet etmiÅŸler” yerine “niye gelmiÅŸ ki bunlar” diyor. baba bu cümleyi duyar duymaz kaskatı kesiliyor. abisinden de “kötü geçmiÅŸ” haberini alınca annenin kolundan sürükleyerek arabasına binip çekip gidiyor…

abi teselli etmeye çalışıyor elemanımızı; “boÅŸver seneye daha iyi yaparsın. sen deÄŸil miydin denemelerde derece falan yapan”. eleman kendini zor tutuyor; “hay ben o denemeleri…”

aynı sınava girmiÅŸ biri ile karşılaşıyorlar. normal bir sınav sonrası sorusu olarak; “nasıl geçti” deniyor. elemanımız “berbat geçti mına kodumun” diyor. diÄŸeri ise; “süper geçti olm kesin 160′ın üzerinde alıyorum”…elemanımız iyice hayata küsüyor. küfür etme periyodu azalıyor.

ÅŸimdi herkes “eee kardeÅŸim bunun efsane tarafı nerde…eleman sıçmış iÅŸte…ne ki bunun farklı tarafı” diye söyleniyordur. efsane tarafı ÅŸu; bu eleman 2000 öss sınavı sonuçlarıyla bogaziçi universitesi fizike yerleÅŸtiriliyor. diÄŸer “160 bekliyorum” diyen ise halen açıkta…halen sınava girmeye devam ediyor…

29 April 2003 | İlgili Olduğu Konular »