EÄŸer oy verilebilecek mertebeye gelindi ise, sabah erken kalkılır giyinilir kuÅŸanılır, sanki dügüne gidiyormuÅŸ gibi. Büyük bir gurur ve vatandaÅŸlık görevini yerine getirmenin verdigi huzurla zarf o daracık aralıkdan sıgdırılmaya çalışılınır. Ilk seferinde kimse baÅŸaramaz zarf buruÅŸur fakat aÅŸagı düşmemekte diretir. Zor bela zarfı içeriye atma baÅŸarısını gösterirsiniz. Ama düştügünden emin olsanız bile parmaklarınızın ucu ile aralarıga birkaç dokunuÅŸ, birkaç itekleme daha yaparsınız. Sonra başınızı kaldırır sıradaki bireylere “Evet…evet baÅŸardım” der gibi bakarsınız.

Kalabalıgı yararak başınız yukarıda dışarı çıkmak için seyirtirsiniz, bilirsiniz ki siz bekleyen kuru kalabalıktan farklısınızdır. Çünkü siz baÅŸarmışsınızdır. DiÄŸer tüm bekleyenler, “Daha sıra gelmedi mi yahu” diye sızlananların yanından saga sola bakarak, emin adımlarla ilerlersiniz.

Nihayet kalabalıgın arasından kurtulup dışarı çıkabilmiş, temiz hava ve parıldayan güneş ile karşılaşmışsınızdır. Bir iki adım atarsınız. Fakat sanki biri adınızı söylemiş, sanki biri size seslenmişcesine, arkanıza döner birkaç saniyeligine çıktıgınız kalabalıga doğru bakar, gülümsersiniz. Daha sonra da kravatınızı saga sola çekiştirir, rüzgardan kanat gibi olan ceketinizi toparlarsınız.

Artık her ÅŸey bitmiÅŸ, eski hayatınıza geri dönmüşsünmüzdür. O andan itibaren, taki diger seçime kadar kimse sizi kastederek, “Degerli vatandaÅŸlar” demez. ya da hiç kimse dertlerinizle sizden çok ilgilenen biri gibi davranma geregi duymaz. Siz artık kullanışmış bir mendilsinizdir. Annelerimizin özenle dantelle iÅŸledigi ve cebimize koydugu mendil degil, hoyratça kullanıldıktan sonra atılan kagıt mendilsinizdir. Ãœzülmeyin diger vatandaÅŸlar da aynı durumda, sadece birkaçı seçimden sonra kendini kötü hissetmeyecek. Onlar da oy kullanmayanlar.

Şimdi tek teselliginiz televizyondan seçimi takip etmek zevki olabilir.

31 October 2002 | İlgili Olduğu Konular »