Uyku halindeki uzun saçlının yarısı erkektedir. Başı ve sol kolu göğsün, sol bacağı karnın üzerindedir. Ani hareketlerle en hassas noktalar tehdit edildiğinde, bacak arasına öpücük efetkti ile birlikte yapılan hareketin neden olduğu refleksle irkilir erkek zaman zaman. Bu irkilmeden dolayı dingin durumdaki tatlı şey homurdanmaya, ağzını şapırdatmaya başlar, uyanır gibi olur.

Erkek uyanmasını engellemek için kasılır kalır. “pause” butonuna basılmış gibi donuverir birden. Her nedense… Sanki uyanınca hasta olucak… Hayır olmayacak… Ama sevgi böyle bir ÅŸey iÅŸte… Anlam veremediÄŸiniz ÅŸeylere, küçük detaylara deÄŸer vermeye, dikkat etmeye baÅŸlıyorsunuz…

Ama bu dikkat halinden onun haberi olmuyor. Saflığı, güzelliÄŸi de burada zaten. O sizi hala “Neden bana güzel ÅŸeyler söylemiyosun… Neden bu kadar duygusuzsun” derken, içinizin öncesine oranla ne kadar yumuÅŸadığını farketmiyor. Çünkü kabuÄŸunuz hala sert. KabuÄŸunuz sanki korunma duvarınız. YumuÅŸamaya, cıvımaya karşı koruyor sizi. Her neden korkuyorsa insan sevdiÄŸine güzel sözler söylemekten.

Tavanı izliyor erkek. Ileriyi, onunla birlikte geçmesini dilediÄŸi geleceÄŸini görmeye çalıºıyor, sevdiÄŸi mışıl mışıl uyurken. Kimse görmüyorken duygusallaşıyor ama fiziksel olarak deÄŸil. Sevgilisinin ufak kımıldanmaları göğsünde, özellikle kalbinde sızıya neden oluyor. Erkek olmasına raÄŸmen ve hatta “ben yukarıdakinden baÅŸka hiç bir ÅŸeyden korkmam” dediÄŸi halde korkuyor. Endiºeleniyor. Göğsünde huzur içinde uyuyan kızın “beni terketme” diyerek aÄŸlaması aklına geliyor. Aslında terkedilmekten korkanın kendisi olduÄŸunu biliyor. O sertlikleri, umursamazlıkları, “seni seviyorum”lara verdiÄŸi “peki”leri uçup gidiyor.

(Ne yazık ki) telefon çalıyor… “kalkmasın göğsümden, lütfen… iki çalsın sussun” diye dua ederken, uzayıp gidiyor melodi… Ve kabuÄŸunu üzerine alıyor zorunlu olarak;
- hÅŸÅŸ… hÅŸÅŸÅŸ kızım kalksana yaa!
- hhmmss ha? ne? yaa…
- kalk kızım telefonun çalıyo duymuyo musun alalala! göğsümü acıttın zaten!
- ya tamam kalktım be…

KabuÄŸun altından sesler yükseliyor, dışarıya taÅŸamadan; “kim bu arayan acaba? yoksa…”

06 May 2005 | İlgili Olduğu Konular »