Silahın oyuncağı olmalı mı?
Küçük yaşta öğreniyor çocuklarımız silah tutmayı. Aslında biz öğretiyoruz onlara bunu. Önce küçük oyuncak tabancalarla başlıyorlar, sonra top şeklindeki plastik mermilerle. Ondan sonra bunlarla yetinmeyip, maytaplı olan silahlarla devam ediyorlar. Ve hızlarını alamayıp, gerçek silaha başvuruyorlar.
Hani der bazılarımız “Olsun çocuk, ne anlayacak?“. Oysa ki daha o yaÅŸta onlara öldürme giriÅŸimini öğrettiÄŸimizin farkında deÄŸiliz.
Ateri ve bilgisayar oyunlarına da dikkat edin. Genelde tercih edilenler vurdulu kırdılı, adam öldürmeli ve savaşlı oyunlar oluyor. Ve bu şekilde savaşmayı da öğretiyoruz onlara.
Geçenlerde bir oyuncak dükkanı çocuklara bedava oyuncak silah dağıtmış. Dışardan büyük bir gürültü geliyordu. Neyin nesidir diyip, merak ettim. Bir baktım, dışarısı savaş alanı gibi. Kiminin elinde mermili olanından, kiminin ise maytaplı. Ve öyle bir hırs sinmiş ki gözlerine, arkadaşlarına mermiyi isabet ettirmek için yarışıyorlar.
Yoldan geçenler tedirgin. Sonunda onlara da doÄŸruluyor silah ve ıska… “Vuramadım” diye üzülüyor çocuk.
Öldürme giriÅŸimini onlar için bir eÄŸlenceye çeviriyoruz. “Ä°ÅŸte ne olacak, çocuk bu” deyip, onları sevkettiÄŸimiz yol bu.
Çocuklarımıza sahip çıkıp, onların ellerine silah yerine ilk olarak kalem verelim ki, onların silahları da bu olsun.
Yazan: Şeyda Aydın
14 March 2007 | İlgili Olduğu Konular »
Halil
Bu oyuncak silahlar, savaşlı oyunlar veya diziler kalkınca bu vahşetin biteceğini mi zannediyorsunuz?
Örneğin Kurtlar Vadisi’ni kaldırdılar. Ne oldu? Cinayetlerde herhangi bir azalma mı var? Aynen devam. Aksine artış bile oluyor. Bırakın da hayattan zevk alın biraz.
Ben vahşet içeriyor diye silahlı oyun oynayamayacak mıyım? Adı üzerinde oyun.
14 March 2007
İzzet Kütükoğlu
Sayın Şeyda Aydın, duyarlılığınızdan dolayı sizi kutlarım. Silahın oyuncağı olmaz! Her oyuncak silahın yerini gelecekte gerçek bir silah alır.
Bir silahın oyuncak olması veya silahın boş olmasının önemi yoktur. Silah kaşıda birisine doğrultulmuş ise, bu silahı doğrultanın öldürme arzusuna sahip olduğunu gösterir.
Silahın sözü bile tehlikelidir!
Ne yazık ki, ülkemizde silah üretimi ve kullanımı desteklenmektedir. Ruhsatlı silah sahibi olmak kolaylaştırılmaktadır. Rusatlı silahların kullanımı, silaha arzuyu körüklemektedir.
İnsanımız sevincini ve nefretini silahla gösterme cehaleti içerisindedir.
Silah ne oyuncak olarak, ne mutluluk ifade etme, ne tepki gösterme aracı olarak kullanılmamalıdır.
15 March 2007
Tunç
Seyda Hanım,
Kanımca çok önemli bir konu, tebrikler. Halil Bey’e katılmak imk
15 March 2007
Hallim61
Böyle bir konuyu gündeme getirdiğiniz için Şeyda Hanım size teşekkürlerimi sunarım. Ancak ben olaya daha farklı bir boyutta bakıyorum; Bence bu tamamıyla tarihimizin getirmiş olduğu savaşçı bir millet olmamızdan kaynaklanan bir durumdur.
Öyle ki çok iyi hatırlıyorum, gerçek silahtı ve benim elimde idi. Arkadaşımın kafasına dayamıştım. “Yat yere” dedim “Yoksa sıkarım”.
Bunu her zaman hatırlarım. Ya o silah o anda patlayıverse idi. Ama biliyordum patlamazdı. Çünkü emniyetini kapatmıştım. Ancak yine de korkmuştum. Hani vardır ya şeytan doldurur patlar.
Ben silahla büyümüş bir kişi olarak şunu söyleyeyim, bunun tek çaresi eğitimdir. Ancak şunu da çok iyi biliyorum, biz silahsız yapamıyoruz.
Bu bir çaresizlik gibi algılanmasın. Töremize, örf ve ananelerimize baktığımızda, silahın ne derece hayatımızın içinde olduğunu görmekteyiz. Bir de terör belası ve her gün bir şehit haberi küçük yaşta dahi olsa bunu gören çocuklarımız bir kin, bir nefretle ister istemez hayatımızın içine giren bu kan kusucu makinayı kullanma arzusu doğuveriyor.
Yine de eğitim diyorum; saygılar.
15 March 2007
Aşkın
Halil Beye katılıyorum. Lütfen kimsenin oyuncağına karışmayalım. Önemli olan insanların içindekilerdir. Yani çocukların eline silah veriyoruz diye mi ileride kötü fikirlere sahip oluyorlar.
Bırakalım lütfen, kendimize gelelim. Ufacık çocuk ne anlar silahtan.
16 March 2007
Abbas
Çok saçma geldi bana.
20 March 2007
Begüm
Sayın Şeyda hanım yazınızı çok beğendim. ABBAS beye gelince, bu yazının neresi saçma gelmiş merak ediyorum.
Sizi sonuna kadar destekliyorum! Tekrar dile getirmek istiyorum ki yazınız mükemmel!
23 March 2007
Volkan
Bence de çok güzel bir yazı. Şeyma bu konuda çok haklı. Buna karşı olanlar, oturduğumuz semti ele alsınlar. Küçücük yaşta çocuklar bıçak dikmece oynuyorlar.
24 March 2007
Melike
Bence Şeyda hanımın yazısı çok güzel olmuş. Şeyda hanımı bu yazısından dolayı tebrik ediyorum.
Her insan bir değildir. Bazıları her şeyin etkisinde kalabilir. Bazıları ise bundan etkilenmiyebilirler.
Halil beye hiç katılmıyorum. Kurtlar Vadisi adlı diziyi en başından beri yayınlamamaları gerekiyodu. Halil bey Kurtlar Vadisi adlı dizi kaldırıldı da ne oldu diyor fakat şimdi kaldırılsa ne olacak, insanlar baştan etkisinde kaldılar.
Ben Kurtlar Vadisi hayranı olarak bu sözleri dile getiriyorum. Dediğim gibi ben bu diziden etkilenmedim fakat etkilenen insanlar olabiliyor.
Bir iş yapılırken insanlar sadece kendilerini değil, çevrelerindekilerini de düşünmeli bence.
31 March 2007
Hakan
Bence yasaklanmamalı. Çünkü çocuklar stress yapıyor silahı olmadıgı zaman.
24 April 2007
Halim61
Hakan kardeşim yapmayın lütfen, çocuklarımızı geleceğimizi silahla falan büyütmenin ne derece anlaşılır yanı var.
Stres atıyor dediniz. Siz buna inanıyosanız diyeceğim ama inanmıyosunuzdur inşallah.
Çocuk hiç stresi silahla atar mı? Biz de çocuktuk ama stresi maç yaparak, köşe kapmaca oynayarak attık hep. Tabi silah oyunlarımız da vardı ama bunun bize neleri kaybettirdiğini daha sonra anlayabildik.
Çocukların silahı kalem olmalı, kitap olmalı, düşünceleri olmalı. Dünyaya ve çocuklarımıza bu gözle bakmalı ve bu yönde eğitmeliyiz.
Saygılarımla Allah yar ve yardımcımız olsun.
24 April 2007
Nursel Elönü
Nedir Allah aşkına bu Kurtlar Vadisi’ni örnek sunma. Sanki katliamlar, adam öldürmeler bu diziyle başladı da, kaldırılmasıyla da bitmesi bekleniyor.
Kabilin kardeşi Habil’i öldürmesiyle başladı her şey. Sonrasında da ne Kabiller bitti ne de Habiller tükendi.
Can çok kutsaldır. Bunu söylemek lazım. Silahtan nefret ediyorum. Ama bir düşünün, evinize bir cani girdi, çocuğunuzu ve eşinizi gözlerinizin önünde öldürmek istiyor. O an bir silahiniz olmasını ne kadar çok istersiniz.
Günümüzde o kadar çok yaşanıyor kı bu tür olaylar, insan kendini bir an olsun onların yerine koymadan edemiyor.
Gelmek istediğim nokta şu, gerektiğinde silaha evet. Her şeyde olduğu gibi bu konuda da nerde nasıl davranacağımızı bilmeliyiz. Tabii ki de bende çocuklarımın eline silah değil kalem vermeyi tercih ederim.
Büyük ve kanlı savaşların çözemedikleri sorunlar masa başında çözülebilir. Yani kalem devreye girer. Atalarımızın dediği gibi “Kalem, kılıçtan keskindir”.
Bizler asker bir miletin çocuklarıyız. Bir gün Irak gibi olmak istemiyorsak silah kullanmayı da öğrenmeliyiz.
Ha, gelelim magandalığa kesinlikle şiddetle karşıyım. Silahi bir savunma aracı olarak değil de saldırma aracı olarak kullanmaya sonuna kadar hayır.
Dikkat edilirse, katillerin çoğu çocukluklarını sorunlu geçirmiş insanlardır. Bu da şu demek, herkes yuvasına sahip çıksın ve sağlıklı bireyler yetiştirmeye baksın.
Ben bir kız çocuğu olduğum zamanlarda oyuncak tabancayla oynadım. Hatta yetişkin olduğum zaman silahla hedefe de ateş ettim. Ama hicbirinde öldürmeyi düşünmedim.
Oyuncaklardan önce kafaları değiştirirsek daha iyi olur. Şeyda hanım son olarak, inanin eğer sizin camdan gördüğünüz o sahneyi ben de görsem insanlığın geleceği adına kaygıya düşebilirdim.
27 April 2007
CoÅŸkun Demir
Bence oyuncak silahın bir zarararı yok.
21 August 2007
CoÅŸkun Demir
Çocuklar oyuncak tababancayı başkasında görüyor, sonra kendi alıyor ve oyun oynuyor. Bence oyuncak tabanca yasalanmasın. Çocuklar sılahları olunca, kendini daha rahat hissediyor.
21 August 2007