YeÅŸilçam’ın bir kokusu bir dokusu var ise, aÄŸlatmaya yönelik senaryolarının hemen arkasından Cahit Berkay‘ın o dillere dolanan tınıları gelir. 70li 80li yılların YeÅŸilçam ürünlerinin neredeyse hepsinde karşımıza çıkar.

Zaman zaman bizi gülümseten, içimize garip bir sevinç koyan Cahit Berkay, bazen de taÅŸ gibi oturtur midemize notaları. Karakter zıplaya oynaya giderken, giriverir fondan muzik, bizi de hoplatmaya zıplatmaya baÅŸlar… Karakter hüzünlü bir duruma mı düştü, ritm yavaÅŸlar, baÅŸlar eÄŸilir, notalar uzar, kalınlaşır, dalgalanır gider.

Çogu kiÅŸi bilmez o tınıların Cahit Berkay’a ait olduÄŸunu, ilgilenmez de zaten. Gerçek sanatçının deÄŸeri biliniyor mu ki. Televoleye çıkmayan “sanatçı” adledilmiyor ki. Oysa, daha iki üç gün önceye kadar canlı yayında saç saça baÅŸbaÅŸa kavga eden küfürler yaÄŸdıranlar iki gün sonra mini etekle kaset çıkarıyor ve “Benim hayranlarım”, “Benim halkım” demeye baÅŸlıyor. Zaten “Onun haklı” da hemen atlamaya hazır, “sanatçı” sıfatını layık görüyor, sokakta karşılaşırsa ya da yolda aracın içinde görürse heyecana kapılıyor, içi kıpırdıyor.

Åžimdilerin reyting ölçeri olan Google’da arama yaptığınızda “Cahit Berkay polyphonic ringtone midi tone” gibi ÅŸeyler çıkıyor malesef (sıra 2)… Bu mudur bu sanatçının iliÅŸkilendirildiÄŸi ilk ÅŸey. Yazık. Bu mudur Türkiye’nin bu sanatçı ile ilgili dünyaya verdiÄŸi bilgi. Bir de Gülben Ergen yazın bakalım ne ile karşılaÅŸacaksınız…

16 March 2005 | İlgili Olduğu Konular »